X
تبلیغات
پرستاری و پرستاری ویژه - پروتوکل تزریق پنی سیلین و چگونگی آماده کردن محلول تست پنی سیلین
Critical Care, Intensive care, dialysis, cardiac, nervous, respiratory, elimination systems care
شیوع بروز آلرژی نسبت  به پنی سیلین به عنوان یک مشکل درمانی در جمعیت، حدود 10% اعلام شده است که در این بین فقط 1 تا 3 در صد از افراد واکنش  های سریع  ار از خود نشان داده اند. در سال های اخیر تعداد آنتی بیوتیک های قابل دسترس بطور قابل توجهی افزایش یافته است. این افزایش سبب گرایش بیشتر پزشکان  به آنتی بیوتیک هایی مثل ونکومایسین شده است، با اینکه این دارو ها دارای عوارض زیادی نیز می باشند.  بدلیل هزینه هایی که از مصرف آنتی بیوتیک های جدید برای بیماران و بهاشت یک جامعه بوجود می آورد، آنها تصمیم گرفتند که دوباره استفاده از آنتی بیوتیک ها را مورد بازنگری قرار دهند. پنی سیلین ها از دارو هایی است که ساختار ساده ای دارند و وزن مولکولی کمی دارند. این مولکول های کوچک با وزن مولکولی کم، واکنش های آلرژیکی به Haptens را پدید می آورند. بر اساس تحقیقاتی که انجام شده، مهم ترین واسطه  آنتی ژن پنی سیلین قسمت پنی سیلوئیل آن است که در واقع به عنوان عامل  اصلی ایجاد واکنش های آلرژیک شناخته می شود. (major determinant).
عوامل فرعی نیز که به عنوان عوامل Minor شناخته می شوند، در بروز آلرژی موثر هستند که در بدن موجود زنده و در محلول های آماده شده ی پنی سیلین جهت تزریق بوجود می آیند.  بنابراین انجام تست ها ی پوستی به عنوان روشی مفید و حساس برای تعیین آلرژی نسبت به پنی سیلین بایستی هر دو عامل آلرژی زای بزرگ و کوچک  را تحت پوشش قرار دهد. تست های پوستی بخشی در بخش هایی از جهان بطور روتین انجام می شود. بر اساس تحقیقات انجام شده واکنش های آلرژیک  معمولا در بین بیماران با یک سابقه ی اولیه آلرژیک بیشتر  از گروه هایی است که سابقه ای از آلرژی نداشته اند. لذا بررسی مجدد چگونگی انجام تست به عنوان یک ضرورت در این نوشته مورد بررسی قرار می گیرد.

توجهات:

•    در بین دریافت کننده های پنی سیلین که واکنش های آنافلاکتیک دیده شده است، واکنش های کشنده بسیار کمیاب بوده است (2 مرگ در بین هر 100000).
•    اعضا تیم درمان باید توجه دقیقی به بیماران با سابقه ی واکنش های حساسیتی به پنی سیلین داشته باشند که این توجه شامل واکنش های اولیه، ثانویه و تاخیری است.
•    تست پوستی فقط واکنش های سریع ای تسهیل شده را به واسطه آنتی بادی های IGE ایجاد می شون، مشخص می کند و امکان پیش بینی وقوع واکنش های حساسیتی تاخیری مثل بثورات تاخیری، تب دارویی، آنمی همولیتیک، و درماتیت پوسته شونده را ندارد.
•    محلول های تست پنی سیلین در سطح جهانی استاندارد شده اند و حداقل باید از دو معرف جهت انجام استفاده کرد که شامل بنزیل پنی سیلوئیل- پلی لیزین (PPL) و پنی سیلین  جی- پتاسیم است که با توجه به عدم  وجود بنزیل پنی سیلوئیل- پلی لیزین در ایران فقط از پنی سیلین جی – پتاسیم استفاده می شود.
•    در مقاله های جدید توصیه بر استفاده از کنترل و شاهد نیز شده است که به این منظور از هیستامین فسفات  به عنوان گروه  کنترل مثبت و محلول بافر سالین به عنوان گروه کنترل منفی استفاده می شود.
•    تست های پوستی فقط در مورد بیماران دارای سابقه ی مثبت آلرژیک بایستی استفاده شود.
•    انجام تست های پوستی ربای بیماران مصرف کننده ی اولیه این دسته از دارو ها بدوت سابقه ی آلرژی به پنی سیلین نیاز نیست.
•    واکنش های شدید به ندرت در بین مصرف کننده های خوراکی این دسته از داروها دیده می شود.
•    احتمال بروز واکنش های آلرژیک  در بین افراد بدون سابقه  اولیه بیشتر از افراد بدون سابقه قبلی است. این  خطر واکنشی در بین آن دسته از بیماران که یک واکنش فوری را نشان داده اند و همچنین در بین افرادی که در ظرف کمتر از یک سال سابقه ی آلرژیک  به این دسته  از مواد را داشته اند، به مراتب بالاتر  از سایر افراد است.
•    تست پوستی اطلاعات دقیق تری را  در زمینه ی آلرژی، نسبت به تاریخچه ی بیمار  در اختیار تیم درمان قرار می دهد و امکان استفاده از این داروها را در بعضی از بیماران علی رغم  وجود سابقه فراهم می کند.
•    نتایج حاصل از تست های پوستی در عرض 72 ساعت بایستی مورد استفاده قرار بگیرد.
•    اگر بیمار مجددا" نیاز به استفاده از پنی سیلین دراد، فرآیند تست پوستی بایستی در افراد با سابقه ی مثبت تکرار شود ( به علتد  احتمال ایجاد حساسیت  از نظر کلینیکی بعد از مصرف اولیه دوز).

نحوه ی تهیه ی محلول تست پنی سیلین از پنی سیلین G (1000000):
•    دستکش یکبار مصرف می پوشیم.
•    ویال آنتی بیوتیک را بر دارید.
•    با یک سرنگ 2 سی سی به میزان 1 سی سی آب مقطر استریل از پوکه ی آب مقطر کشیده  داخل ویال آنتی بیوتیک تزریق کنید.
•    0.1 سی سی از محلول فوق را با یک سرنگ 10 سی سی کشیده و با 10 سی سی  آب مقطر  رقیق کنید (صد هزار واحد  در میلی لیتر)
•    در مرحله ی سوم، 1 سی سی از محلول دوم را کشیده  و با 10 سی سی آب مقطر دوباره رقیق کنید (10 هزار واحد در میلی لیتر)
•    در مرحله ی چهارم، 1 سی سی از محلول سوم را با 10 سی سی آب مقطر مجددا" رقیق کنید (1000 واحد در میلی لیتر)
•    در آخرین مرحله، یعنی مرحله ی پنجم، مجددا" 1 سی سی از محلول مرحله ی چهارم  را با 10 سی سی آب مقطر  در یک سرنگ 10 سی سی رقیق کنید. (100 واحد در میلی لیتر)
•    ترالی کد و دارو های اورژانسی را در دسترس قرار دهید.

روش انجام این تست اینگونه است که:

•    دستان خ�د ار بشوئید.
•    برای بیمار توضیح دهید که در ابتدا بایستی تست خراش پوستی را انجام دهید.
•    یک سوزن به شماره 20 را برداشته یک خراش بدون خونریزی بطول 3-5 میلی لیتر در اپی درم در ناحیه قدامی – خارجی ساعد ایجاد کنید.
•    با استفاده از اپلی کاتور  یا کنار سوزن قطره کوچکی  از محلول  تست ( با غلظت 10 هزار واحد در ملی لیتر و در صورت سابقه ی حساسیت 100 واحد در میلی لیتر) به آرامی به ناحیه خراشیده شده بمالید.
•    ناحیه را از نظر بروز کهیر ، اریتما و خذارش بررسی کنید.
•    پاسخ مثبت در عرض 15 دقیقه با بروز این علائم اغلب دارای برجستگی حدود 5 تا 15 میلی لیتر می باشد.


برچسب‌ها: تست پنی سیلین, peniciline testing
+ نوشته شده در  89/12/22ساعت 14:32  توسط کارشناس ارشد مراقبت ویژه- کاوه جعفری  |